رویکرد مثبت به فناوریهای نوین آموزشی
مطلب نهم در مورد رنسانس اجتماعی کرونا را در مورد “رویکرد مثبت به فناوریهای نوین آموزشی” با شما به اشتراک میگزارم.
در بخش سوم فرصت اجتماعی کرونا، در مورد آموزش مجازی در مقاطع قبل از دانشگاه تا مقاطع تحصیلی دانشگاهی در به نقد کشیدن زیرساختهای فضای مجازی کشور، به ایده ( Center of national virtual education ) اشاره شد. امروز این ایده، بهطور جدی ذهن متولیان نظام آموزشی کشور و بسیاری از کشورهای دیگر فاقد آنرا، درگیر کرده است.
رویکرد مثبت در استفاده هرچه بیشتر و بهینه از ابزار نوین فناورانه در آموزش و در کلیه مقاطع تحصیلی، امروز طرفداران بسیار بیشتری پیدا کرده است. در قرنطینه خانگی ناشی از همهگیری ویروس کووید۱۹، بیشترین سختی را معلمان زحمتکش دوره ابتدایی در استفاده از فناوریهای نوین در آموزش مقطع ابتدایی و در مواجهه با کوچکترین رده سنی دانشآموزی متحمل میشوند. آنان درگیر سختترین تجربه، در طول دوران معلمی خود تاکنون هستند. معلمان دوره متوسطه نیز در مواجهه با قشر نوجوان که شاید در بعضی موارد آشناییشان با این ابزار فناورانه از معلمان خود بیشتر است، مشکلهای خاص خود را دارند. اما در دانشگاه مسئله بسیار پیچیدهتر است. از سویی، تعداد زیادی از اساتید که بدون نیاز به ابزارهای نوین فناورانه آموزشی، وظیفه خود را در تربیت دانشجویان بهراحتی انجام میدادهاند و از سویی دیگر، دانشجویانی که برای فراگیری علم در هیچ مقطعی از تحصیل خود، استفاده از این ابزار فناورانه نوین را آموزش ندیدهاند، قرار دارند. ضعف زیرساختها در ابزار نوین آموزشی، مزید برعلت این وضعیت بسیار سخت است.
نکتهای جالب در حال حاضر در حال بروز است. این نکته، پذیرش شرایط و تلاش برای بهبود آن از جانب تمامی طرفهای درگیر در نظام آموزشی و در تمامی مقاطع تحصیلی است.
این پدیدهای مبارک است که نظام آموزشی عدم معتقد به ابزار نوین فناورانه آموزشی، در حال نهادینه کردن آن در آموزش ملی است. حتی پس از پایان همهگیری ویروس منحوس کووید۱۹، ابزار نوین فناورانه آموزشی به حیات خود در نظام آموزشی ادامه خواهد داد. این ابزار و روش نوین فناورانه در بسیاری از مکانها و زمانها که آموزش حضوری با ریسک بالایی همراه بوده، امکان آموزش با کمترین خطر جانبی را ممکن میسازد.
تبدیل هر تهدیدی به فرصت با اندیشیدن صحیح و کمی انعطاف ممکن است.